Gure Bizi Zuriei Omenaldia

Elkarte batean mugarri batzuk daude eta inflexio puntu bat adierazten dute. Guretzat (Biziz Bizi, Bilboko hiri txirrindularien elkartea) gure hirian txirrindulari baten heriotza irudikatzen zuen lehen bizikleta zuria jartzea, horietako bat izan zen.

2016ko ekainaren 1ean gertatu zen, eta aurten hamar urte beteko dira. Javier Bueno Aranzabalek 40 urte zituen Bilbobus batek harrapatu zuenean, eta hilabete koma egoeran egon ostean hil zen. Bi urte geroago, bigarren bizikleta zuria jarri genuen Ireneren oroimenez, kamioi batek harrapatuta Autonomia kalean.

Bagenuen gure zaurgarritasunaren berri, bagenekien, edo agian sumatu besterik ez genuen egiten, baina Javiren heriotzak gordintasun osoan ikusarazi zigun, oinaze guztian. Javi gutako edonor izan zitekeen, egunez egun, auto ahalguztidunaren agindu nagusiei kontra eginez, bizikleta garraiobide gisa erabiltzen dugun edonor.

Arrazoi askorengatik egiten dugu. Bizikletaz mugitzen garen pertsona guztiontzat bizikleta gozamena, plazera, erosotasuna, azkartasuna, ekonomia, eraginkortasuna, osasuna… da, baina, horrez gain, ingurumena errespetatzen dugu, ez baitugu kutsatzen. Gainera, oso eskuzabalak gara, galtzadan dugun posizioak errekuntza-ibilgailuen ke txarrak ez ezik, balazta eta pneumatikoen partikulak ere arnastera behartzen baikaitu.

Egunetik egunera gero eta gehiago gara, eta, hala eta guztiz ere, gure udalak ez du gure aldeko apusturik egiten, ez du mugikortasun eredu iraunkorraren alde egiten, eta kontrara, dirutza xahutzen du, egungo eta etorkizuneko belaunaldiak hipotekatzen jarraitzen du, auto ahalguztiduna jomugan duten megaproiektu faraonikoen ereduaren alde. Hurrengo zentzugabekeria ibai azpiko tunela da, eta, egitekotan, ibilgailu gehiago ibiliko dira zirkulazioan eta mugikortasun jasangarriari eta ingurumenari buruzko politika berri guztiak urratuko ditu.

Hamar urte igaro dira eta elkarteak ehun martxa baino gehiago egin ditu, inguruko herrietara bizikletarentzako bide seguruak aldarrikatzeko. Badirudi Getxorako bidegorria, azkenean, desiratutako errealitate bihurtuko dela.

Ez gara Paris. Bertan, alkate berriak, bizikletaz, irribarretsu zeharkatzen ditu kaleak bere garaipenaren ondoren, hiriaren humanizazioaren aldeko keinu argian, bere aurreko Anne Hidalgok hasitako bidean. Horregatik, gorputza, gure gorputz zaurgarria, egunero jartzen jarraitzen dugu pertsonentzako hiri atsegin bat berreskuratzeko borrokan.

Garrantzitsua da zifra ikaragarri hau gogora ekartzea: Bizkaiko Foru Aldundiaren 2024ko datuen arabera, egunero 290.000 ibilgailu sartzen dira Bilbon, 348.000 biztanleko hirian. Gehienek pertsona bakarra garraiatzen dute. Haien kea eta balazta- eta pneumatiko-partikulak arnasten ditugu, eta gure hiri-espazioaren ehuneko handiegia hipotekatzen dugu horiek hartzeko.

Ekainaren 3an, Nazioarteko Txirrindularen Egunean, arratsaldeko 7etan bilduko gara gure bizikleta zuriengatik masa kritikoa egiteko, Javi eta Irene eta hainbat arlotako aktibismoaren ibilbideak berriro gogoratzeko, eta erakundeei gogorarazteko gure kalteberatasuna txikiagoa dela herritarrengan pentsatzen duten bide seguru eta politikoak ditugunean. Denak gonbidatuta zaudete.